Subscribe Now

* You will receive the latest news and updates on your favorite celebrities!

Trending News

By using our website, you agree to the use of our cookies.
Het zit in de genen�
Uncategorized

Het zit in de genen�

We beleefden in 2005 opnieuw een topjaar met de Belgische duatlontop met medailles, Europese titels en wereldtitels op zowel de Korte als de Lange Afstand. 3athlon.be vond het met het jaareinde in zicht het ideale moment om twee protagonisten van dit jaar eens aan de tand te voelen.

bennyvansteelantgeeljoerie002

Benny en Joerie, het jaar 2005 zit er bijna op. Jullie zijn wellicht niet ontevreden met de oogst van dit jaar?

Joerie: Inderdaad. Met onmiddellijk een wereldtitel op de Lange Afstand (in de U-23) kan je je uiteraard geen beter debuut voorstellen op die afstand. Ik was wel een beetje ontgoocheld over het WK korte afstand waar ik het zilver pakte. Uiteindelijk moet ik met mijn prestatie tevreden zijn omdat ik negende was bij de elite. Maar toch kon ik me niet van het gevoel ontdoen dat ik niet de beste loopbenen had. Twee weken ervoor had ik zeker een beter loopniveau en had ik misschien wel terug gewonnen bij de beloften. Maar we zullen het maar positief bekijken en zeggen dat we op die manier nog progressiemarge hebben naar volgend jaar toe.

Benny: Uiteraard ben ik tevreden! Ik had voor het afgelopen jaar drie hoofddoelen vooropgesteld en ik heb er met het WK op de Lange Afstand en de Powerman van Zofingen toch twee van kunnen winnen …

Is het voor jullie nu moeilijk kiezen tussen de korte of de lange afstand?

Joerie: De beide afstanden zijn mooi. Voor de lange afstand moet je in ieder geval helemaal anders ingesteld zijn dan voor de korte afstand. Ik hoop van de volgende jaren de combinatie te maken tussen de twee. Zofingen laat ik normaal nog een paar jaar links liggen. Maar voor de rest hoop ik een drietal (midden)lange afstandswedstrijden te combineren met de korte afstand. Later maak ik dan misschien wel volledig de overstap naar de lange afstand, maar dat zien we dan wel.

Benny: Het belangrijkste was de WK titel in Italië, want daarmee voldeed ik aan de voorwaarden voor mijn contractverbintenis bij Bloso. Het mooiste was echter ongetwijfeld de overwinning in de Powerman van Zofingen … na een ganse dag afzien in apocalyptische weersomstandigheden de arena als eerste binnenlopen: een herinnering om te koesteren!

In samenspraak met Bloso mocht ik dit jaar voluit op Zofingen mikken indien ik in Barcis (WK LD) mijn contractverbintenis al had kunnen invullen. Na Barcis (begin juni) heb ik dan mijn voorbereiding volledig naar Zofingen toe gestuurd, zonder rekening te houden met het WK SD dat er een paar weken na kwam. Ik hoopte echter dat ik na Zofingen snel zou herstellen en mij nog zou kunnen klaarstomen voor het WK SD in Australië. Het leek in theorie heel moeilijk om daarin te slagen … maar onmogelijk wil ik niet in mijn woordenboek opnemen!

Benny, niet te ontgoocheld over die negende plaats op WK SD?

Benny: Nee, 4de, 9de of 36ste het blijft voor mij allemaal hetzelfde. Ik was gestart met de ambitie om te winnen en ben daar ook voluit voor gegaan. Ik heb mijzelf ook helemaal niets te verwijten. Na Zofingen heb ik er alles aan gedaan om mijn trainingen compleet om te gooien naar het kortere werk. Ik ben daarin waarschijnlijk iets te enthousiast geweest, want heb in die korte tijdsspanne geflirt met de grens van overtraining …

In de wedstrijd zelf heb ik op de fiets een alles of niets poging gewaagd door in de voorlaatste fietsronde alleen weg te springen maar het heeft echter niet mogen zijn, ze kennen mijn capaciteiten ondertussen al een beetje en bovendien had ik niet dezelfde superbenen van de voorbije jaren . 90 % is nu eenmaal niet genoeg om wereldkampioen te worden …

 

Wat worden de hoofddoelen voor 2006? Hoe ziet jullie planning er uit?

Joerie: In het voorjaar focus ik vooral op de lange afstand met het EK LD te Venray (NL – 24 april) en met als hoofddoel het WK LD te Fredericia (DEN – 29 mei). Daarna maak ik de omschakeling naar de korte afstand met als hoofddoel het WK SD te Cornerbrook (CAN – 31 juli). Op het einde van het jaar zal ik ook nog meedoen aan het EK SD te Rimini (IT – 8 oktober) maar dat wordt afwachten of het vat nog niet leeg zal zijn. Het is sowieso mijn parcours niet.

Benny: Bij mij worden het opnieuw dezelfde hoofddoelen als dit jaar, met dat verschil dat de combinatie van lang en kort in 2006 iets meer haalbaar lijkt ( Ik blijf koppig als een ezel voor de combinatie gaan …)

Mijn drie hoofddoelen zijn : WK LD in Fredericia ( DEN ) op 30 mei
WK SD in Corner Brook ( CAN ) op 31 juli
Powerman Zofingen ( SUI ) op 28 aug

Er zitten dus opnieuw maar vier weken tussen het WK SD en Zofingen maar… deze keer komt het WK SD echter voor Zofingen . In 2006 zal ik mij terug perfect proberen voor te bereiden op het WK SD. Ik wil die titel terug! Daarna zien we wel in Zofingen waar ik uitkom …

Ik denk echter dat het gemakkelijker is om de training van kort naar lang bij te sturen dan omgekeerd, zoals het in 2005 het geval was

Volgend jaar is Joerie ook senior en zitten jullie dus in dezelfde categorie. Iets om naar uit te kijken?

Benny: Eigenlijk was dit in 2005 ook al het geval! Op de beide WK’s startten de beloften immers samen met de elite, maar werd er een afzonderlijke uitslag opgemaakt. In die zin heeft Joerie dus het perfecte overgangsjaar gehad, want hij weet nu perfect waar hij staat tussen de elites!

Joerie: Inderdaad, uiteindelijk verandert er niet zoveel voor mij. Alle wedstrijden waren nu al tezamen, alleen was er op de grote kampioenschappen een apart klassement. Op die manier weet ik normaal ook al heel goed wat ik kan en niet kan bij de elite.

Wat zijn de verwachtingen voor het eerste “echte” jaar bij de seniors?

Joerie: Mijn ambitie is om top-5 te halen op het WK LD en SD. Dit lijkt misschien hoog gegrepen maar als je ziet dat ik dit jaar zesde was op de lange afstand elite en negende op de korte afstand elite denk ik wel dat dit, mits hard werken, binnen de mogelijkheden moet behoren.

Benny: Dit jaar was hij al top 10 waard in de beide WK’s tussen de elites, maar was het podium nog buiten bereik. Hij zal nog een klein stapje voorwaarts moeten kunnen zetten om mee te kunnen doen voor de podiumplaatsen. We zien wel of hij deze stap volgend jaar al zet of nog een beetje langer geduld moet oefenen.

En op termijn, de fakkel overnemen…?

Benny: Ik denk het wel, maar laten we het voorlopig toch nog maar een eindje houden op de fakkel mee helpen dragen…want ik denk toch dat ik nog niet versleten ben …

Joerie: Ik focus me niet zozeer, zoals de meeste mensen veronderstellen, op mijn broer. Ik streef ernaar om zo goed mogelijk te zijn en ooit wereldkampioen te worden. Hoe sneller hoe liever, hoe liever natuurlijk. En dat ik daarbij Benny zal moeten passeren, dat is dan maar één van de velen!

Jullie zijn allebei toppers. Is dit toeval? Zit het in de genen, in de goeie lucht, of nog iets anders…?

Benny: Ik vermoed dat er inderdaad toch wel een deel met onze genen meegegeven is, zowel wat fysieke aanleg als andere capaciteiten ( doorzettingsvermogen, gedrevenheid, enz. ) betreft. Daarnaast zullen omgevingsfactoren ook wel een rol gespeeld hebben, want Joerie heeft ontegensprekelijk het voordeel dat hij mij een aantal fouten heeft zien maken die hij niet meer hoeft over te doen …

Joerie: Ik denk dat we ook heel veel aan elkaar hebben op trainingsstages en dergelijke Het zijn heel harde stages maar de resultaten zijn er toch meestal. Niks voor niks dus!

België ligt voor een klein landje dik bezaaid met duatlontoppers: jullie beiden maar ook Miek Vyncke, Koen Maris, Rob Woestenborghs, Jurgen Dereere, Bart Aernouts, Johan Schoors, om maar enkelen te noemen. Toeval of niet?

Joerie: Ik denk toch dat het grotendeels toeval is. Want op het gebied van jeugdwerking valt er nog heel wat te doen, alhoewel ze vanuit de federatie op de goeie weg zijn. Misschien trekken al deze atleten zich door de één of andere manier op aan elkaar waardoor ze tot een beter niveau komen?

Benny: Voor een deel toeval, want het talent moet natuurlijk wel voorhanden zijn. Er wordt vaak gesproken over talentdetectie, maar de bovenvermelde namen zijn allen op eigen initiatief bij duathlon terecht gekomen. In de toekomst geloof ik wel dat er via de federatie en de clubs een talentdetectiesysteem kan ontwikkeld worden , het zal moeten willen we de nodige opvolgers vinden om onze Belgische reputatie hoog te houden …

Ik denk ook wel dat mijn goede resultaten een aantal andere atleten geïnspireerd hebben om het in duatlon te proberen, waar die anders misschien bij hun originele sport (vaak atletiek) zouden gebleven zijn.

Met Bart Aernouts, Miek Vyncke en Joerie is de toekomst voor enkele jaren verzekerd. Duatlon krijgt nu ook in België meer en meer bekendheid. De sport zit duidelijk in de lift. Ideaal om de jeugd aan te trekken?

Benny: Ik hoop het in ieder geval! Probleem is wel dat we nog een heel jonge sport zijn en dat de kwaliteit van de wedstrijden en de jeugdwerking van de clubs vaak nog niet het nodige niveau haalt …Als daar snel werk kan van gemaakt worden, zie ik een heel mooie toekomst voor onze sport!

Joerie: Ik denk wel dat er vooral heel veel nood is aan clubs met een deftige jeugdwerking en goeie trainers. Volgens mij komt de rest dan wel vanzelf.

Joerie, jij hebt dankzij Topsporter Defensie nu ook een unieke kans gekregen om je als topsporter te ontwikkelen. Heeft dit buiten het feit dat je nu een gewaarborgd inkomen / een volwaardige job hebt, veel voor jou veranderd?

Joerie: Zeker weten. Na mijn studies graduaat Elektro-mechanica probeerde ik nog verder te doen voor Industrieel Ingenieur. Maar na de 1e semester voelde ik al snel dat sport en studies niet meer te combineren waren en dat ik een beslissing moest nemen. Voor mij was dit niet echt een moeilijke beslissing. Op een stage in Zuid-Afrika vertelde Jurgen Dereere mij dat er nieuwe topsportstatuten waren in het leger, en zo ging de bal aan het rollen! Het grote verschil zit hem niet in de trainingen maar in de rust!

Valt het mee, zo’n opleiding in het leger?

Joerie: Uiteindelijk vond ik het heel tof om te doen en was het een hele ervaring. Ik heb in ieder geval heel wat bijgeleerd. Het moeilijkste is dat je op bepaalde momenten je mond moet houden. Voor iemand als mij, die heel rechtuit is, is dat soms wel op de tanden bijten. Maar echt lastig vond ik het niet. Twee maanden is wel lang en dan ga je beseffen hoe graag je wel met je sport bezig bent. Af en toe moet je jezelf daar wel eens aan herinneren. Na zoiets besef je dat maar al te goed

 

Dit jaar stond duatlon als Sporttak in de Kijker met Benny als peter. Een geslaagd initiatief?

Joerie: Ik moet eerlijk toegeven dat ik er niet zo’n goed zicht op heb. Naar ik vernomen heb waren er verschillende activiteiten aan de kust. Wellicht kan je de resultaten daarvan ook niet direct zien maar slechts na één of twee jaar. Hopelijk heeft het iets opgebracht en zijn er veel mensen gaan inzien dat tri- en duathlon wel toegankelijk is voor het grote publiek.

Benny: Het was alleszins een ideale gelegenheid om onze sporttak in de vitrine plaatsen.

De federatie heeft een hele boterham van activiteiten uitgewerkt om een zo breed mogelijk publiek aan te spreken.Veel initiatieven hebben niet de aandacht gekregen die ze verdienen en soms beschikte de federatie ook over onvoldoende personeel om alle goede ideeën perfect uit te werken. Als peter heb ik jammer genoeg ook aan niet echt veel initiatieven actief kunnen meewerken omdat de meeste activiteiten midden in mijn wedstrijdseizoen vielen …

Toch zijn er een aantal initiatieven die heel geslaagd waren en zeker de nodige resultaten zullen opleveren

bv. De TV-spotjes en het boekje ivm sporttak in de kijker
bv. De samenwerking met SVS voor scholenduathlons
bv. Het lessenpakket waarmee rondgetrokken wordt naar de vlaamse scholen

De missing link is volgens mij echter de samenwerking met en ondersteuning door de clubs, op dat vlak is er nog heel wat werk aan de winkel …

Tot slot jongens: Naar wie gaat jullie stem uit voor de duatleet van het jaar (jullie mogen op jezelf stemmen…) ?

Benny: Op de Korte Afstand kies ik voor Jurgen Dereere aangezien hij Europees Kampioen werd en een paar sterkbezette Franse wedstrijden op zijn palmares zette.

Op Lange Afstand den ik dat er geen discussie kan zijn over mezelf Benny Vansteelant. Uiteindelijk heb ik de twee belangrijkste lange afstand duathlons van het jaar gewonnen met het WK en Powerman Zofingen .

Joerie: Aangezien Benny het WK lange afstand en de Powerman in Zofingen won, kan je volgens mij gewoon niet naast hem.

(Maureen Nuyts)