Jolien Vermeylen werd zaterdag zevende in de finale van het wereldkampioenschap E Triatlon, de esports variant van de triatlonsport, met drie keer 200 meter zwemmen in het binnenbad van het Londen Aquatics Center, 4 km fietsen op de Tacx Neo en 1 km lopen op de loopband, allebei op het MyWhoosh platform. Wij spraken twee dagen later met Jolien, die alweer in Monte Gordo is om haar triatlonstage verder te zetten. “Je treft me op het juiste moment. Het is hier de eerste dag stage en ik heb al twee trainingen gedaan. Straks volgen er nog twee trainingen. En dat E WK van Supertri, tja, ik weet het niet goed, al was het wel leuk om het te doen,” aldus Jolien.

Jolien zat er in Londen in het zwemmen telkens goed bij, maar waar Cassandre Beaugrand in het fietsen en het lopen telkens een grotere voorsprong opbouwde, kon Jolien niet meestrijden om de medailles. Al had dat ook deels te maken met de omstandigheden. “In de ochtend kregen we al bericht dat de series werden opgeschoven. Nadien werden die nog opgeschoven, dus uiteindelijk zijn we twee uur en vijftien minuten later gestart. Omdat ik in de laatste reeks moest starten, al wil ik niet dat het klinkt als een excuus, had ik wel veel minder rust dan de andere atleten. Omdat wij meededen in de laatste reeks, zijn wij niet meer terug kunnen gaan naar ons hotel. Dus ja, om daar een beetje op de grond te liggen, in de kleedkamer, dat is toch iets anders dan echt kunnen rusten in uw bed en gewoon uw warm eten kunnen eten. Dus ik voelde me eigenlijk voor de finale niet meer heel fris en ik voelde me niet heel top. Ik heb dat ook eerlijk tegen Stijn gezegd, mijn coach die mee was, maar ik heb wel gezegd dat ik alles ging geven en dat heb ik gedaan,” vertelt Jolien.

In Lievin deed ze dit seizoen al een indoor triatlon, maar dat was met fietsen en lopen op de atletiekpiste van het indoor stadion. Toen werd ze knap vierde in de World Cup race. Het esports WK is een heel andere discipline. “Dat E WK van Supertri, tja, ik weet het niet goed, al was het wel leuk om het te doen,” legt Jolien uit. “Ik denk ergens dat het me wel ligt, maar dat het er vooral niet uitgekomen is. Het zwemmen en het lopen ging nog goed, maar het fietsen was ‘prut’. Mijn benen zeiden nee. Mijn hoofd zei ja, maar de benen zeiden nee. Ik weet dat fietsen niet mijn sterkste discipline is, maar ik hoop wel dat het echt niet zo slecht is als dat het nu leek.”

Niettemin amuseerde Jolien zich in Londen, zelfs in die mate dat ze volgend jaar opnieuw een gooi wil doen naar het podium. “Al bij al was het een leuke ervaring en ik ga proberen om volgend jaar terug te gaan en om gewoon beter te zijn. Want ik heb wel bijgeleerd. En ik denk dat ik elke keer dat ik iets deed, dat ik wel wist van: dit moet ik anders doen of dit moet ik aanpassen. Het was wel echt leuk. Ik ga het volgend jaar opnieuw doen en ik ga proberen om beter te zijn. Dus ja, leuke format, maar het was geen toprace denk ik. Maar ik heb toch alles gegeven en goed ingedeeld, dus daar ben ik wel trots op,” aldus Jolien.