Hanne De Vet pakt geweldige negende plaats op WK 70.3 Ironman in Marbella

De Belgische triatlete Hanne De Vet heeft zaterdag een geweldige negende plaats behaald op het WK 70.3 Ironman in Marbella, waar de Britse Lucy Charles-Barclay wereldkampioene werd. Vorig jaar werd Vetje al 15de op het WK 70.3 Ironman in het Nieuw-Zeelandse Taupo, nadat ze de hele race meestreed voor de top-10. Deze keer viel alles helemaal op zijn plaats al moest de 27-jarige triatlete uit Gooreind erg diep gaan om de negende plaats binnen te halen tussen nog een paar sterke loopsters. En zo werd Hanne De Vet de eerste Belgische ooit die in de op-10 finisht van het WK 70.3 Ironman.

Een dag voor de wedstrijd spraken we nog met een ontspannen Hanne De Vet, die toen als plan had om met de grote groep mee te zijn na het zwemmen. Daar slaagde ze met verve in. Ze kwam als 9de uit het water op net geen 2 minuten van Lucy Charles-Barclay. Op de eerste klim naar Ojen maakte ze deel uit van een selecte achtervolgende groep achter Lucy Charles en Taylor Knibb. In de tweede helft van het fietsen reed ze weg van Solveig Lovseth en streed ze om de achtste plaats met Georgia Taylor-Brown. In de afdaling naar Puerto Banus nam Vetje geen risico’s, ook al omdat volgende week de voorlaatste T100 triatlon in Dubai op haar programma staat. Zo kwam Lovseth nog terug.

Maar Hanne bleef sterk lopen, ook al kwamen nog een paar sterke loopsters opzetten. Lizzie Rayner passeerde haar uiteindelijk nog, maar Vetje liep naar een knappe negende plaats in 4u30’01 op 15’06 van Lucy Charles-Barclay, als eerste Belgische ooit in de top-10 van een WK 70.3 Ironman. We proberen later vanmiddag Hanne nog te pakken te krijgen.

“Na 5 km fietsen helft voeding kwijtgespeeld”

Ze was te uitgeput aan de finish om nog iemand te woord te staan. “Sorry dat ik na de finish niet meteen een interview kon geven, maar ik moest even gaan zitten en wat suikers binnen krijgen,” vertelt Hanne een paar uur na de race. “Na 5 km fietsen ben ik de helft van mijn voeding kwijt gespeeld op de fiets. Helaas had ik niet goed gezien wat er in de drinkbussen zat van de organisatie aan de aid stations en dus was ik blijkbaar heel de tijd gewoon electrolytes aan het aanpakken in plaats van carbs,. Dat had ik dus pas halverwege het fietsen door. Dat is dus de reden dat ik niet helemaal fris meer over de aankomst ben gekomen,” kan Vetje er uiteindelijk nog om lachen. Het maakt haar prestatie er alleen maar des te indrukwekkender door.