Dit weekend gaat het EK multisport van start in Banyoles, met zaterdag meteen het Europees kampioenschap duatlon, maar dat zal zonder één van de Belgische favorietes zijn want Lisa Isebaert ligt al een tijd in de lappenmand door mogelijk long-covid, ook wel bekend als post-covid, waarbij de symptomen van een covid-besmetting meerdere weken blijven aanslepen. Wat na het jaar van de doorbraak in 2025 het jaar van de bevestiging moest worden is voorlopig een zomerseizoen zonder wedstrijden voor de 25-jarige Kortrijkse. “Ik zat met onzichtbare klachten en de diagnose blijft ook vaag. Het gevoel dat er iets mis is, maar niemand kan het concreet benoemen… dat is misschien nog het moeilijkste. Je begint zelfs aan jezelf te twijfelen,” aldus Lisa.

In 2025 brak Lisa Isebaert definitief door in de internationale duatlon-top, met een knappe 8ste plaats op het WK in Pontevedra en zelfs een 4de plaats op de Wereldspelen in Chengdu. In eigen land pakte ze de winst in de Lotto Duatlon Series en de Belgische titel duatlon op de lange afstand en begin 2026 werd ze nog Belgisch kampioene cross-duatlon in Amay. De Kortrijkse leek helemaal klaar voor een nieuw topseizoen, het jaar van de bevestiging. Ze had al een selectie op zak voor het EK in Banyoles en het WK in Abu Dhabi.

Onzichtbare klachten, geen duidelijke diagnose

De ambities voor het 2026 seizoen waren groot. Maar tijdens de wintervoorbereiding doken de eerste signalen op dat er iets niet klopte. “Mijn hartslag lag plots veel hoger dan normaal, ik was sneller kortademig en voelde me voortdurend vermoeid,” vertelt Lisa. “In het begin denk je: dat gaat wel over. Maar dat gebeurde niet.” Wat volgde was een maandenlange zoektocht naar antwoorden. Ondanks uitgebreide onderzoeken: bloedtesten, hart- en longonderzoek bleef een duidelijke diagnose uit. Nochtans verslechterde haar toestand zichtbaar.

“Mijn conditie kwam niet terug. Integendeel: ik ging achteruit. Intensieve trainingen lukten niet meer, zelfs rustige inspanningen voelden zwaar,” gaat Lisa verder. Opvallend: in haar bloed werden wel sporen gevonden van een doorgemaakte covid-infectie. Een mogelijke verklaring die steeds vaker opduikt bij atleten met langdurige klachten: long covid, de wetenschappelijke naam voor covid-symptomen die nog meerdere weken na de oorspronkelijke besmetting blijven opduiken. Al blijft die diagnose vaak nog vaag. “Het gevoel dat er iets mis is, maar niemand kan het concreet benoemen… dat is misschien nog het moeilijkste. Je begint zelfs aan jezelf te twijfelen,” aldus Lisa.

Long covid bij topsporters: onderschat probleem

Lisa Isebaert wint de cross duatlon van Westrozebeke (foto; 3athlon.be)
Lisa Isebaert won als Belgisch kampioene de cross duatlon van Westrozebeke in 2024 (foto; 3athlon.be)

Het verhaal van Lisa staat niet op zichzelf. Meer en meer topsporters wereldwijd worden geconfronteerd met aanhoudende klachten na een covid-infectie: extreme vermoeidheid, verhoogde hartslag, ademhalingsproblemen en een sterk verminderde belastbaarheid. Voor atleten die leven op het scherp van hun fysieke mogelijkheden, betekent dit niet alleen een sportieve terugval, maar ook een mentale klap. “Als topsporter ben je gewend om moe te zijn, maar dit is anders,” laat Lisa weten. “Dit is een uitputting die niet verdwijnt met rust. Het beïnvloedt alles: sport, werk, dagelijks functioneren.” Het gebrek aan duidelijke diagnostiek en behandeling maakt het voor sporters extra frustrerend. Long covid blijft voorlopig een moeilijk begrijpbare aandoening, ook in de medische wereld.

Focus op herstel, hoop op terugkeer

Vandaag ligt de focus bij Lisa volledig op herstel. Strikte trainingsschema’s hebben plaatsgemaakt voor luisteren naar het lichaam. “Soms kan ik een half uur rustig lopen, afgewisseld met wandelen. Andere dagen lukt zelfs dat niet. Mijn enige doel is beter worden.” Rust, lage inspanningen en voldoende slaap vormen momenteel de basis. Dat kan betekenen: meerdere uren rust overdag, boven op een lange nachtrust. Ondanks alles blijft Lisa hoopvol. “Sport is mijn leven. Het heeft me altijd geholpen, zowel fysiek als mentaal. Daarom is dit zo confronterend. Maar ik blijf hopen dat ik ooit weer aan een startlijn kan staan.” Met haar verhaal wil Lisa niet alleen informeren, maar ook andere sporters een hart onder de riem steken. “Aan iedereen die iets gelijkaardigs meemaakt: je bent niet alleen. Blijf luisteren naar je lichaam. Jij voelt wanneer iets niet klopt,” aldus nog Lisa.

Wij wensen haar alvast veel beterschap en hopen haar snel weer in competitie terug te zien.