diederik_elsegem

Energy Team Zuidwest, het team dat de voorbije jaren de referentie was op het vlak van duatlon én ook aardig zijn sporen verdiende in de triatlonsport, ondergaat een belangrijke gedaanteverwisseling. Het team doekt het Plus- en TopTeam op én kiest er met volle overtuiging voor om verder te gaan met een gedreven, ambitieus Competitief Team, dat uit een hechte groep vrienden bestaat. Topatleten waaronder al zeker Ilse Geldhof & Deborah Ghyselen, en met in hun zog hoogstwaarschijnlijk nog een aantal andere toppers, blijven ETZ echter trouw. ETZ-voorzitter Diederik Derijcke licht de beslissing om de werking van het team op een lager pitje te zetten toe.

“Eind 2008 richtte ik, i.s.m. mijn vader & de familie Neyrinck, Energy Team Zuidwest op. Atleten ondersteunen in het realiseren van hun sportieve ambities was van meet af aan het opzet. In een mum van tijd stootte ETZ door naar de top én werd het een begrip in de Belgische duatlonwereld. De voorbije jaren sloeg ETZ ook gensters in de triatlonsport. Sinds 2008 passeerden heel wat (sub)toppers de revue, met diverse Belgische, Europese en wereldtitels tot gevolg. Met de meesten van hen werd op een zeer aangename, constructieve manier samengewerkt, wat vaak uitmondde in (hechte) vriendschapsbanden. Atleten een warme, ondersteunende omgeving aanbieden én hen zien evolueren naar (sub)topatleten was het absolute summum.

De voorbije jaren barstte het team uit zijn voegen en kwam ik, als voorzitter, bij momenten fel onder druk te staan, dit ondanks helpende handen van collega-bestuursleden. In mijn drang om een uniek, dynamisch team/organisatie op poten te zetten, verloor ik, een meester in het bewaken van mijn eigen grenzen…, mezelf. Bij momenten perste ik mijn dichte familie en mezelf echt wel uit. Het organiseren van de Run & Bike, de Capino Challenge & de Memorial Benny Vansteelant, de dagelijkse werking van ETZ, de trainingsbegeleiding van een aantal atleten, dit in combinatie met zelf actief sporten vergde heel wat energie en zorgde ervoor dat ik er vaak korte nachtjes op zitten had. Tot 3x toe gaf mijn lichaam me een belangrijk alarmsignaal, waar ik al die tijd blind voor bleef. Het vooruitzicht om eind november papa te worden, het schuldgevoel mijn vrouw vaak in de steek te laten én de (her)ontdekking van mezelf als atleet, lieten me de knoop doorhakken. Door het Plus- en TopTeam stop te zetten én niet langer een ploegvoorstelling te organiseren, wil ik de komende jaren gas terugnemen.”

Lees hier de rest van het openhartige bericht van Diederik.