Eén van de boegbeelden van het Belgische triatlon van de eerste generatie, in de jaren tachtig en negentig, heeft ons vorige week verlaten. Willy Luyckx, voorzitter van de Vlaamse Triatlon en Duatlon Liga van 1997 tot 2000, is vorige week in Lier op 81-jarige leeftijd overleden. Willy kwam al in de jaren 80 tijdens de beginjaren van het Belgische triatlon aan boord van de BTF, de Belgische Triatlon Federatie, en was jarenlang penningmeester en nadien secretaris. Na een woelige periode nam hij drie jaar lang de rol van voorzitter over en stond hij mee aan de bakermat van de huidige triatlonfederaties in België. Willy bleef lang bij de sport betrokken, trok heel vaak mee naar internationale competities en was een graag geziene gast op triatlonwedstrijden.
Willy Luyckx was één van de pioniers van het Belgische triatlon, samen met onder andere Jacques Deroo, Jef Konings, Claude Van Den Hurck, de vorig jaar overleden Mario Hespel en Eddy Senecaut, die in 2017 overleed en met wie Willy een bijna onafscheidelijk duo vormde op wedstrijden. Ze waren allebeid streng maar rechtvaardig, maar hadden vooral een enorme liefde voor de triatlonsport gemeen. Toen Willy jaren geleden afscheid nam van zijn actieve rol in de triatonsport, liet hij ons een uitgebreid archief aan magazines na vanuit de beginjaren, van het toenmalige Triatlonmagazine tot en met de Stop&Go’s die vanaf 2000 een nieuwe schwung gaven aan het Belgische triatlon.
Heel wat atleten zullen Willy Luyckx herinneren als hun vertrouwensman bij internationale competities. Hij probeerde vooral de atleten in de watten te leggen, de praktische organisatie van de zaken op zich te nemen zodat onze triatleten konden focussen op hun wedstrijd. Tijdens zijn periode binnen de federatie zag hij de sport enorm groeien en in 1995 loodste hij de federatie mee door de moeilijke periode toen na de staatshervorming een Vlaamse en Waalse federatie moest opgericht worden. Ook de jaren nadien kwam de federatie in woelig waarvater, waarbij Willy zijn verantwoordelijkheid nam en ‘ad interim’ voorzitter werd. Die interim periode zou uiteindelijk drie jaar duren. Het was een periode waarin de federatie destijds nog verketterd werd door atleten en scheidsrechters. Door het onnoemelijk veel stayeren op de korte afstand triatlons werden er voor het eerst drafting legal triatlons ingevoerd. Maar hij zag in die tijd ook Luc Van Lierde wereldkampioen Ironman worden, heel wat topprestaties van Belgen op internationaal vlak en Belgische Super Prestige triatlons die op TV kwamen.
Na zijn actieve carriere was Willy nog vaak als toeschouwer te vinden op allerhande triatlonwedstrijden, maar nadat zijn echtgenote Marina overleed en hijzelf ook redelijk wat pech kende met de gezondheid zagen we hem helaas minder en minder. Hij volgde de triatlonsport nog wel vanop een afstand. Op 3 september is deze pionier van het Belgische triatlon heengegaan. We wensen zijn familie, vrienden, triatleten en triatlonfans van het eerste uur en iedereen die hem gekend heeft heel veel sterkte toe! Het afscheid vindt op woensdag 23 september in Borsbeek.



















