Tien jaar geleden pakte de Zuid-Afrikaanse triatleet Henri Schoeman de overwinning de WTCS Grand Final triatlon in Cozumel, maar de wedstrijd blijft voor eeuwig vooral bekendstaan om de finish van de Brownlees waarbij tweevoudig olympisch kampioen Alistair zijn jongere broer over de streep hiep nadat Jonny compleet instortte door een hitteslag tijdens een spannend loopduel met Henri Schoeman. Zelf hadden we destijds ook een duidelijke commentaar op de broers Brownlee en het hele gebeuren in Cozumel. De Zuid-Afrikaan spreekt zich tien jaar later voor het eerst publiekelijk uit over die wedstrijd, over de duizenden haatberichten en zelfs doodsbedreigingen die hij en zijn familie kregen telkens het filmpje van Cozumel weer eens viraal ging. “De brutale realiteit van duursport: Je kan uren racen, maar tot je over die finish bent, dan is de race nog niet voorbij. De finish is waar de winnaar gemaakt worden en in Cozumel was ik degene die als eerste over de streep kwam. Ik weet wat er nodig was om te winnen en ik heb absoluut nergens spijt van, over hoe ik geracet heb. Cozumel was één van mijn grootste overwinningen en na 10 jaar ben ik eindelijk klaar om er weer trots op te zijn,” aldus Henri Schoeman.

“Overwinning 10 jaar lang overschaduwd door haatberichten”

“Tien jaar geleden won ik de WTCS Grand Final triatlon in Cozumel, één van de grootste overwinningen van mijn carriere,” vertelt Henri Schoeman. “Maar de laatste 10 jaar is dat moment overschaduwd geweest door iets waarover ik me nooit publiekelijk heb uitgesproken. Elke keer als de video van toen viraal gaat, krijg ik haatberichten en commentaar die mij beschuldigen van wat er toen gebeurde, met zelfs bedreigingen aan mezelf en aan mijn familie. Dus 10 jaar later wil ik toch mijn kant van het verhaal vertellen.”

“Ik was jong, ik was hongerig en ik was vastbesloten om een punt te maken,” gaat de Zuid-Afrikaan verder. “Nadat ik dat jaar verrassend de bronzen medaille won op de Olympische Spelen, werd ik door veel mensen beschouwd als een “one hite wonder” (een ééndagsvlieg – redactie). Ik wilde bewijzen dat ik tot de top behoorde. Jonny had een geweldige wedstrijd in Cozumel en we waren hard tegen elkaar aan het racen. Ik was hem net zo hard aan het pushen als hij mij aan het pushen was. Hij versnelde in het lopen, maar ik bleef aanklampen. Met minder dan een kilometer te gaan, stortte Jonnie in door een hitteslag en eerlijk, ik was me daar zelfs niet helemaal bewust van. Ik had alle focus op de finish omdat ik op dat moment op kop liep, met Richard Murray letterlijk 20 seconden achter me en terug aan het komen.”

“De brutale realiteit van duursport”

“We hebben de laatste tijd weer meer van dit soort situaties gezien, recent nog in Kona. In de laatste jaren liggen atleten na uren wedstrijd ruim aan de leiding en storten ze alsnog in tijdens de slotfase. Dit jaar lag Solveig Lovseth aan de leiding toen ze in de slotkilometer in elkaar zakte. Ze werd 8ste op 25 minuten. Dat is de brutale realiteit van duursport. Je kan uren racen, maar tot je over die finish bent, dan is de race nog niet voorbij. De finish is waar de winnaar gemaakt worden en in Cozumel was ik degene die als eerste over de streep kwam.”

“Ik heb alle respect voor wat Alistair Brownlee die dag deed (Alistair droeg zijn broer mee over de finish, iets waar achteraf veel over te doen was, check ook de video hierboven – redactie). Hij was de dubbele olympische kampioen, maar op dat moment was hij in de eerste plaats de broer van. Ik denk dat de meeste broers hetzelfde zouden hebben gedaan, maar dat doet niets af aan wat ik die dag gepresteerd heb.”

“Wat mensen niet zien, is de impact die de afgelopen 10 jaar vol haat en misbruik gehad hebben op mij en mijn familie. Mijn mentale gezondheid in die periode is een heel ander onderwerp. Ik heb dit heel lang met me meegedragen en ik denk dat het tijd is dat ik het laat gaan. Ik heb geen controle over het verhaal dat mensen over mij verkiezen te vertellen. Ik weet wel wat er die dag gebeurde. Ik weet wat er nodig was om te winnen en ik heb absoluut nergens spijt van, over hoe ik geracet heb. Cozumel was één van mijn grootste overwinningen en na 10 jaar ben ik eindelijk klaar om er weer trots op te zijn,” aldus Henri Schoeman.

Dankbetuiging na honderden reacties

Henri Schoeman bleek met zijn getuigenis heel wat mensen geraakt te hebben, want het regende reacties op zijn Instagram post. Ondertussen heeft de Zuid-Afrikaan een extra Instagram post gepubliceerd om zijn volgers te bedanken voor al die reacties.

Sportieve broederliefde of onverantwoord sporten?

Nooit geziene finish van de Brownlees, Geens 8ste