Het leek zaterdag wel alsof de broers Veldeman, met tweeling Stijn en Stefaan en junior Toon, een bus hadden ingelegd voor hun supporters tijdens het WK Ironman in Hawaii. Vlakbij Hot Corner in Kona stootten we op een bonte Vlaamse bende, allemaal in het lichtblauw getooid, die de ambiancemeter serieus de hoogte in jaagden elke maal er een Veldeman voorbijkwam… en dat regelmatig herhaalden voor andere atleten.

Toon Veldeman supporters top

Dat begon met nobele onbekende atleten in het wit aan te moedigen, “Om maar zeker niet één van de broers te missen,” zoals we één van de supporters ridderlijk hoorden toegeven, en het ging over tot het begeleiden van een groot pak passanten, waarbij vooral de Belgen zich de Vlaamse kermis goed lieten smaken. Het leek wel een cyclocross, maar dan in tropische temperaturen en zonder de plastic bekers lauw bier…

Het inspireerde de broers om ervoor te blijven gaan, al kenden ze alle drie een moeilijke dag. Vooral Toon kampte nadien met dubbele gevoelens. “Ik weet dat ik eigenlijk blij moet zijn met alweer een finish hier, zeker omdat ik met mijn broer samen over de streep kwam. Maar nu overheerst vooral ontgoocheling. Het was een bijzonder zwaar WK, maar ondanks de omstandigheden had ik toch gerekend op een snellere tijd en betere prestatie dan drie jaar geleden (toen de drie broers ook samen aan de start stonden – redactie).”

veldeman finish

De broederlijke finish was overigens niet gepland. “Nee, echt niet,” beweert Toon. “Pas op een kilometer van het einde is Stefaan bij mij gekomen. We besloten toen wel meteen om verder samen naar de streep te lopen en zijn hand in hand ex aequo in dezelde tijd gefinisht.” Stefaan en Toon deden er 9u38’57 over. Even later kwam Stijn ook over de finish, in 9u42’39.